Romina Koopman vertrekt vanuit smartphonefoto’s die ze zich niet meer herinnert: ‘stille restanten van het dagelijks leven’. Deze vluchtige pixels worden trage, fysieke beelden. Door CMYK-zeefdruk op gelaagde polarisatiefilms transformeert ze vergeten snapshots tot geconcentreerde visuele objecten. De hergebruikte omlijsting van beeldschermen verwijzen naar onze wegwerpeconomie: hardware die na een paar jaar op straat belandt.
Wie om de werken heen loopt, ziet de kleuren geleidelijk veranderen in een zwart-witbeeld. Die verschuiving maakt de kijker actief medespeler. Door fysiek te bewegen ontstaat een nieuwe, bewuste ontmoeting met beelden die ooit achteloos werden vastgelegd.
