Van Herwaarden aquarelleert lichamen met een precisie die ze ontwikkelde door jarenlang anatomische preparaten te tekenen. In Bewegingen als landschap IV schuift een menigte lichamen langzaam voort, waarbij de figuren in de verte vervagen tot een streep. De verf lijkt nonchalant aangebracht, maar krijgt leven en betekenis. Haar werk beweegt tussen abstractie en herkenning, en laat de grens zien tussen kwetsbaarheid en kracht.
Bewegingen als landachap IV
Caren van Herwaarden onderzoekt het lichaam als drager van kwetsbaarheid, massa en mysterie.
